21.3.06

memoria

un pequeno poema sobre a memoria cotiá. pequeno non por lonxitude, senón polo universo que quere debuxar.

pequeno en relación con outras formas de memoria ás que nestes días se atende.

5 comentarios:

Anonymous Merlín dixo...

O texto de "memoria" é moi triste, seguro que moitas persoas vense reflectidas nel por calquer circunstancia. O tema que trata está bastante de moda e a forma de tratalo é moi boa o que fai que non caia repetitivo. O que máis me gusta del é o de "espazos baleiros como espellos de auga".
Parece que a maioría dos textos estanse indo por un camiño de tristeza. Eso está ben, e ademáis mentres trates ben o tema ós lectores hanos gustar.

25/3/06 12:18  
Blogger eduardo dixo...

grazas polos azos, merlín. farase o que se poida ;)

26/3/06 11:15  
Anonymous Anónimo dixo...

Uf! que triste,
pero eu creo que estes versos falan máis de soidade e de perda vital que de "memoria cotiá".
É bonito, pero moi duro para sensibilidades a flor de pel.
Grazas pola "invitación". E xa ves que ao final te visitei e ata xoguei.
Moitos bicos e apertas.
P.

28/3/06 12:41  
Blogger eduardo dixo...

grazas pola visita, P.

é certo: puxen memoria cotiá querendo dicir que me refería ao uso cotián da palabra memoria e non aos usos colectivos ou sociais.

pero é memoria vital. e máis ca memoria.

vas ter que crearte un usuario que sexa P. vaiche quedar de nome para a posteridade :-)

28/3/06 12:47  
Anonymous Anónimo dixo...

non sei por qué motivo foches comigo o máis insulso dos poemas...intencionadamente. Pero non o hei ter en conta. Será a memoria algo inútil?

15/6/06 22:56  

Enviar um comentário

<< Home